• home
• meedoen
• contact
• disclaimer
• sitemap
• alle wijkblogs
• voorwaarden
• privacy statement

Ik hoor kinderen spelen op straat, ze proberen vanaf de ene stoeprand een bal tegen de andere stoeprand te werpen en wel zo dat ie terugstuitert, maar dat lijkt niet zo makkelijk te zijn. Het trotse lied van een merel maakt de halve straat tot bezet gebied, de nadering van een potentiële indringer wordt beantwoord met een gekwetter als mitrailleurvuur en de merel zelf als recht op het doel afvliegende ammunitie. Ik hoor Marokkaanse vrouwen met elkaar praten, ze zetten elke zin met hoge tonen in en gaan na drie woorden twee octaven omlaag om de resterende woorden uit te spreken – het klinkt heel muzikaal. Ik versta niet wat zij zeggen, maar bij opera’s van Mozart kun je de tekst ook beter naast je neer leggen. Dan het ‘oe oe’ van een houtduif, vleugelgeklapper, een buitendeur die dichtvalt, servies dat in een droogrek tegen elkaar komt, een brommer en bladeren in de wind. De geur die uit het huis van mijn Turkse buren komt, en die ik bij vlagen net kan opvangen, wil ik ook hebben, maar waar komt die bloemige lucht vandaan? Uit een geurbuiltje of van een wasverzachter? Ik hoor een tram en een bus langs gaan, auto’s over de Bos en Lommerweg en de A 10, een scheepstoeter uit het ‘Havengebied-west’ en als ik mij goed concentreer ergens ver weg een vliegtuig. Soms ruik ik hier de uitlaatgassen van het snelwegverkeer en soms de rook van de vuilverbranding, net hoe de wind staat – het is de stank van de beter bedeelden, zij die het geld verdienen en eigenlijk, als je het goed bekijkt, voor ons, armzaligen, zorgen.

JV