• home
• meedoen
• contact
• disclaimer
• sitemap
• alle wijkblogs
• voorwaarden
• privacy statement

Ik las in het NRC Handelsblad Magazine over rijke tweeverdieners die geen woning konden kopen binnen de ring van Amsterdam, omdat een krot van 50 m2 al gauw drie ton kostte. Maar wat een wensen hebben die lieden! Ze bezoeken een voormalige arbeiderswoning en verwachten een vrijstaand huis! En die woning moet per se in het Centrum, de Jordaan of in Oud-Zuid zijn gelegen. Ze gaan kijken in de Marnixstraat, 275.000 euro voor een ‘studio’, acht wachtenden voor hen, maar een woning als de mijne, in Bos en Lommer, 135.000 euro, zien ze niet staan. Hun nood is dus of niet zo hoog of wel, maar dan zijn ze dom en blind tegelijk, d.w.z. koppig als nare, verwende kinderen. Hun gefrustreerde analyses van de woningmarkt zijn navenant: enerzijds menen ze larmoyant dat beschaafde mensen als zij buitengesloten worden, zodat de stad achterblijft met alleen financieel minder draagkrachtige mensen, anderzijds menen ze jaloers dat de stad alleen nog betaalbaar is voor de allerrijksten. Tja, wat is het nou? Het zijn trouwens diezelfde lieden die de prijs zo opdrijven: ze zijn echt gek en de verkoper vraagt natuurlijk wat die gek ervoor geeft.

JV