dubbelzien

13 juli 2007 (09:53)

De mensen vragen mij wel eens hoe het is om oud te zijn, ik antwoord dan altijd: ach joggie of ach meissie... en meestal zegt dat genoeg. Ze voelen direct aan dat ik zoveel gezien en beleefd heb, dat het niet meer 123 te vertellen valt. Toen ik jong was kreeg ik na een lange avond doorzakken soms het gevoel mijn ziel verloren te hebben, omdat ik alles had gezegd en helemaal leeg achterbleef, maar tegenwoordig lukt het me niet meer om volledig te zijn, al zou ik er een jaar de tijd voor krijgen.
   Een speciaal verschijnsel van het oud zijn noem ik 'dubbelzien': bij mensen die ik spreek zie ik gezichten van vroeger, bij straten en pleinen die ik betreed zie ik huizen en gebouwen of zelfs weilanden en bouwklare vlaktes van allerlei jaren geleden. Bijvoorbeeld:

hier liep ik in 1930
zo werd het iets later
hetzelfde in 1959
en in 1965
dit was twee jaar geleden

en hier loop ik volgend jaar, zegt de zuster.

   
« Vorig artikel  (Artikel 22 van 33)  Volgend artikel »
» Home
» Archief
» Mijn Profiel
» Mijn foto album

Links

Categoriën

Laatste artikelen

Vrienden