• home
• meedoen
• contact
• disclaimer
• sitemap
• alle wijkblogs
• voorwaarden
• privacy statement

Door beslommeringen arriveerde ik een half uurtje te laat in het grand café aan het Bos en Lommerplein. Souhailla, die van de vorige keer, moest vandaag helaas werken. Toen ik de zaak binnenkwam zaten er slechts twee klanten aan de bar, alle tafeltjes waren vrij en ook op het terras zat niemand. Gelukkig, dacht ik, als van de 260 genodigden er 26 komen, dan heeft iedereen plaats. De muziek stond zacht en zei me niet veel, legde geen sfeer op en liet ruimte voor andere geluiden. Ik werd vriendelijk geholpen aan een kopje koffie en ging op het terras mijn krant lezen. Over de verkiezingen in Marokko. Souhailla sms-te ik dat hier alles okay was.

   Zij is mijn steun en toeverlaat en heeft me op het hart gedrukt dat ik mensen de tijd moest geven om over hun drempelvrees te raken. ‘Ze willen wel, maar durven niet.’ Ik sputterde nog wat tegen en noemde ‘slechte tijd’, ‘slechte plaats’ en zelfs ‘slechte persoon’, maar die bepalingen achtte zij van geen enkel belang. Het is louter angst. Ik las verder over een bomaanslag in Algerije.

   De markt werd afgebroken en het plein opgeruimd. Ze laten markten nooit staan omdat ze de volgende dag toch weer gebruikt worden, maar breken ze elke dag af en bouwen ze elke dag op. Mensen voeren elke dag dezelfde handelingen uit. Ik begon te piekeren over mijn eigen gewoonten.

   Kwam er nou maar iemand. Je hebt anderen nodig om niet over jezelf na te hoeven denken. Ik belde Souhailla op en zei dat al die mensen op internet helemaal niet bestonden, dat al die Bos en Lommer hyvers fictief waren, aangemaakt door de AIVD of de stadsdeelraad, om de schijn van cohesie te wekken, Souhailla, zei ik, het is een complot, ik weet het zeker, ben jij ooit iemand van die hyvers op straat tegengekomen?

   ‘Drink je?’ vroeg zij.

   ‘Koffie,’ antwoordde ik.

   ‘Heb je je medicijnen ingenomen?’

   ‘Vergeten.’

   ‘Ah, dat is het dus. Neem ze meteen in en je zult merken dat er niets aan de hand is.’

   Vanwege die pillen moest ik dus ook nog eens een half uur eerder naar huis.
JV