Wat heb ik allemaal niet meegemaakt in deze
woning? Helaas kan ik daar niet over praten, ik moet hier ruim 30.000 inwoners
vertegenwoordigen en dus mag ik niet naar binnen, maar moet juist naar buiten
kijken. Wat zie ik als ik naar buiten kijk? Beneden de hemelse luchten wonen 72
maagden (‘blonde hoeren’) in even zovele woningen, van nummer 3 tot nummer 21.
Deels koop, deels huur – die woningen. Aanvankelijk lette ik er niet zo op,
maar toch begon mij in de loop der jaren een patroon op te vallen. De meiden
werken van negen tot vijf, zitten ’s avonds alleen, achter de computer of
televisie kijkend, maanden achtereen, krijgen dan plotseling een vriendje die
af en toe eens langskomt, die ’s ochtends naakt de balkondeuren opent om zijn
door haar gewassen ondergoed van de lijn te trekken, vervolgens zijn de meiden
bijna nooit meer thuis en ten slotte is er de verhuizing, waarna een volgende
haar intrede doet. Het is weliswaar een verversing van het uitzicht, maar toch
vraag ik mij af: waarom komen de jongens niet eerst bij de meisjes wonen?
waarom geven die meisjes zo gemakkelijk hun zo mooi (met veel hulp van hun
ouders) opgeknapte en ingerichte thuisbases op? Als ik die jongens zo zie, zie
ik hen geen betere woningen bezitten.
Ondertussen worden 18 van de 72 woningen
praktisch niet bewoond. En dan heb ik het alleen over het stukje straat
tegenover mij. Dat is pijnlijk als een vriend in nood mij vraagt naar
woonruimte.
Mijn Marokkaanse en Turkse buren zijn
wat dat betreft efficiënter en minder belastend voor de voorraad. Hun dochters
trouwen uit huis.
Vanmiddag vroeg een meneer mij waar de
Sanderijnstraat was, hij was op zoek naar een koopwoning voor zijn zoon. Die
vaders vandaagdedag hebben niks meer te doen en willen maar blijven zorgen voor
hun kroost. En het kroost vindt het best. Ik weet niet hoe het de zonen
vergaat, maar de dochters lijken weinig waarde te hechten aan wat hun ouders
voor hen doen. Tegenover mij staat een mooie, betaalbare woning te koop, maar
ik wees de vader netjes aan waar de Sanderijnstraat was.
Ik wil liever weer een dochter.
JV