• home
• meedoen
• contact
• disclaimer
• sitemap
• alle wijkblogs
• voorwaarden
• privacy statement

Ik was te laat! Ik had cognitieve gedragstherapie gehad en fietste rond vijf uur langs het grand café Bos en Lommer, zag al wat mensen zitten, moest evenwel eerst naar huis om mijn spullen af te leggen en snel wat te eten, maar rond half zes zat ik er dan toch. Aan tafel 4. Aan tafel 2 zaten twee studenten met elkaar te praten. Zouden zij voor de buurtborrel zijn gekomen? Aan tafel 1 zat een wat oudere man alleen. Hij misschien? Ik bestelde een biertje om me wat moed in te drinken, want het was duidelijk dat IK deze mensen moest gaan aanspreken. Hoe te vragen? We zaten aan het raam dat uitkeek op complexen van de Buskenblaserstraat, de Hoofdweg en het Bos en Lommerplantsoen, allemaal in aanbouw; over enige tijd wordt dit café werkelijk het uitgaanscentrum van de wijk, verwachtte ik, al moet de muziek er nog ietsje voor worden bijgesteld. Ik keek naar het interieur en dat beviel mij: ruimte, licht, parket op de vloer en degelijke, prettig zittende, eikenhouten stoelen. Toen ik mij warm begon te voelen, stapte ik op de studenten af en vroeg of zij van de ‘periodieke middag- of buurtborrel’ waren. Ze keken bevreemd op, maar ik trok een smoel alsof er niks vreemds aan de hand was en dat werkte. ‘Nee,’ zeiden ze beleefd, verbaal de ene, non-verbaal de andere, en ik bestelde bij de gastvrouw die net de menukaarten ophaalde onverstoorbaar een tweede bier en ging direct weer aan mijn tafel zitten, prakkiserend: cognitieve gedragstherapie brengt catastrofaal denken terug naar normale proporties, maar kan andersom ook gebruikt worden om van niks iets groots te maken, iets moois. Buiten liep een homostel langs, met een klein hondje in hun midden, en slierten moslima’s en mannen met een getinte huidskleur kwamen mogelijk terug van het vrijdaggebed in de moskee. Of ze waren wezen shoppen. Ik dacht aan mijn excursie naar Marokko en vond al die mensen op straat, terwijl het toch al donker was, een sfeervolle aanblik geven. Een bruggebouw over de A10 West heeft gevelverlichting die van kleur verandert, het zijn geen regenboogkleuren, want ik zag dat de kleur groen passeerde. Ook viel me een verlicht uithangbordje op: ‘Te huur: npd 023 5384844’. Wat is npd? Ik bellen. De nationale publiciteitsdienst. De wat? Lichtmastverhuur. Nee, niet de dienst zelf is te huur. Al staat dat er eigenlijk wel. Ik moest ervan plassen. Ik negeerde het bordje op de bar (‘toilet 1 euro’), want ik veronderstelde dat dit alleen gold voor winkelend publiek en marktbezoekers die alleen kwamen om verder niets te gebruiken. Op het herentoilet beplaste ik een rood matje met een zwarte vlek die door de warmte van mijn urine verdween en de tekst gaf: ‘Have a nice day’. Je pist ergens op en krijgt toch een allervriendelijkst woord terug; kijk, dacht ik, zo zijn nou de mensen in Bos en Lommer...

De volgende periodieke middag- of buurtborrel is op vrijdagmiddag 7 december, maar dan zit iedereen natuurlijk vol in de sinterklaas en zal het rustiger zijn dan vandaag, wellicht dat vrijdagmiddag 4 januari een groot feest wordt!

Bos'lomma, Johannes Verhulst.