o, o, o, wat een schoonheid hier op het maarland. en door dit gezeur alles jaren laten verpauperen. ja, ook door jullie gezeur gaat dit straatje achteruit. waarom lees ik nou nooit eens een critisch stukje over jullie zelf, hou eens op met die zelfverrijking.
ik sprak een week of 2 geleden iemand van de BOV, zelfs die worden het gezeur zat van jullie. jullie roepen alleen nog maar, maar een constructief gesprek mét oplossingen hebben jullie niet.
Com.wonen, doe mij een plezier en ga zo snel mogelijk aan de slag met slopen, laat niet iedereen in de kou staan door dat gajes.
en omdat ik het niet meer anoniem van jullie mag doen, dan maar een raadseltje...ik woon al jaren tevreden op het maarland, ben nu aan het kijken voor een andere woning en wil totaal NIETS met jullie te maken te hebben. dit moet voor jullie niet moeilijk zijn om te achterhalen toch? jullie weten toch zo veel?

Kinderachtig, om anoniem te reageren, al zullen misschien de bewoners van het Maarland wel weten wie de schrijver is. Verpauperen zoals dat niet sinds vandaag of gisteren aan de gang is, is echt niet de schuld van de mensen van het actiecomité, maar van de corporatie die al jarenlang geen behoorlijk onderhoud pleegt. Toen ik 5 jaar geleden van de Meiendaal moest verhuizen om plaats te maken voor de nieuwbouw (waarvan nog steeds een deel niet verkoop- of verhuurbaar is gebleken), heb ik een aantal gebreken aan mijn nieuwe huis gemeld aan de toenmalige woningbouwverenging Vreewijk-Lombardijen. Na eindeloos zeuren heb ik het opgegeven, maar dat betekent wel dat ik 5 jaar na mijn verhuizing nog steeds zit met een slaapkamerraam dat zoals dat heet 'blindlek' is. Van de luchtroosters kan een aantal niet meer dicht en ook dat heb ik meermalen gemeld. Het is toch te gek voor woorden dat ik niet eens meer zie dat ik die zelf met karton heb dichtgeplakt tegen het tochten in de winter. Toen op de dag van mijn verhuizing één van de mensen die mij hielp constateerde dat ik lekkage had gehad en ik dat meldde aan corporatie, werd mij de vraag gesteld of ik wel wist hoe duur het was om aan de binnenkant een vochtabsoberende plaat te monteren. Omdat met lekkage niet te leven valt, heb ik wat dat betreft het zeuren niet opgegeven en die plaat is er wel gekomen, maar een mens krijgt er wel eens genoeg van om om alles te moeten blijven zeuren. Dat doe ik dus allang niet meer. Desondanks woon ik sinds 1973 met ontzettend veel plezier in Vreewijk en ik hoop dat tot mijn laatste snik te blijven doen, zoals ik ook zal proberen mij tot mijn laatste snik te blijven verzetten tegen de grootse plannen van Com-Wonen, die van Vreewijk een wijk wil maken waar voor mensen met een niet al te hoog inkomen geen of in elk geval weinig plaats meer zal zijn. Vreewijk is in het begin van de vorige eeuw gebouwd voor de mensen die vanuit Brabant en Zeeland naar Rotterdam emigreerden om in de haven of in de scheepsbouw te komen werken. Dat was toen nog werk dat je met je blote handen moest doen en wat je daarmee verdiende was niet al te veel. Voor die mensen is Vreewijk speciaal gebouwd. De grootse plannen van Com-Wonen staan haaks op de sociale motieven van de stichters. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat het niet hoog tijd wordt om alle achterstallige onderhoud dat in de loop van de jaren is ontstaan aan te pakken en op plaatsen waar het echt niet anders kan te slopen en nieuwbouw te plegen, maar dan wel tegen huren die ook daarna nog betaalbaar zijn voor de mensen die er nu wonen.