Granpré-Molière, Verhagen en Kok, Roos en Overeynder gevraagd.

Als architect en stedebouwkundige drukte Marinus Jan Granpré-Molière (1883-1972) zijn stempel op Rotterdam dat zich ten zuiden van de Maas ontwikkelde. Onder andere door zijn ontwerp voor tuindorp Vreewijk: als hoogleraar aan de technische Hogeschool werd hij de leider van de zogenaamde Delftse school in de Nederlandse bouwkunst.

Op 8 juni 1916 werd de N.V. Maatschappij voor Volkshuisvesting Vreewijk opgericht onder voorzitterschap van Van der Mandele. Zij stelde zich tot doel grondspeculatie te voorkomen. Hiertoe werd door derden grond aangekocht onder toezegging dat deze zonder speculatiewinst aan de maatschappij ter beschikking zou worden gesteld.

De gunstige bodengesteldheid aan de linkeroever, die het mogelijk maakt daar een niet te zware bouw uit te voeren, zonder kostbare fundatie. Grondboringen op het terrein gaven de zekerheid dat voor lage bouw die bedoeld werd, beheiïng of andere kostbare fundering onnodig was.

Het terrein van 16 ha groot voor de eerste fase lag in de karnemelkpolder. De aanwezige waterhuishoudingstructuur werd in het nieuwe plan overgenomen met de aan te leggen singels De Langegeer en de Lede.

In het najaar van 1916 was men met alle voorbereidingen zover gevorderd dat de bouw kon aanvangen. Het oudste deel van tuindorp heet "de Vlieger"en omvat het gebied tussen de Langegeer, de Groene Zoom, de Boogjes, Het Wed, de Groene Hilledijk en de Bree.